پس از اتمام ساخت سیستم تصفیه فاضلاب، اشکال زدایی بیوراکتور اغلب ضروری است. این فرآیند با تلقیح لجن آغاز می شود. بنابراین، دوز لجن چگونه محاسبه می شود؟ به طور همزمان، افزودن باکتری های تخصصی تصفیه فاضلاب برای کشت مورد نیاز است. چه مقدار کشت باکتری باید اضافه شود؟
بیوراکتورهایی که از کشت لجن فعال استفاده می کنند، معمولاً از لجن خشک، لجن فعال یا لجن غلیظ استفاده می کنند. برای کشت های باکتریایی، محصولاتی مانند باکتری های کامپوزیت گاندو، باکتری های نیتراف کننده و باکتری های نیتراف کننده معمولا استفاده می شود. ترکیب این دو رویکرد می تواند به سرعت بیوفیلم یا لخته های بیولوژیکی را تکثیر کند.
روش های رفع اشکال لجن:
1. روش تلقیح لجن خشک (با استفاده از لجن از فیلتر پرس)
لجن خشک معمولاً دارای رطوبت حدود 80-75 درصد است، به این معنی که میزان جامد آن تقریباً 20 درصد است.
غلظت جامدات معلق مشروب مخلوط (MLSS) در بیوراکتور معمولاً حدود 3000 میلی گرم در لیتر (یا 3 کیلوگرم بر متر مکعب) است.
بنابراین حداقل دوز مورد نیاز لجن خشک به ازای هر متر مکعب حجم مخزن هوادهی 3 کیلوگرم بر متر مکعب / 20 درصد=15 کیلوگرم بر متر مکعب است.
مثال:برای یک بیوراکتور 100 m³، مقدار لجن خشک مورد نیاز 15 kg/m³ × 100 m³=1500 کیلوگرم خواهد بود.
اولویت باید با استفاده از لجن خشک عاری از لخته شود.
مزایا: مقدار کمتر مورد نیاز، حمل و نقل راحت.
معایب: اغلب حاوی فلوکولانت است که می تواند از کشت میکروبی در بیوراکتور جلوگیری کند.
2. کشت میکروبی با استفاده از لجن فعال موجود
از یک کامیون خلاء برای انتقال لجن{0}}مخلوط آب از مخزن نگهداری لجن یک کارخانه تصفیه فاضلاب موجود استفاده کنید.
به طور معمول، حجم لجن پمپ شده{0}}مخلوط آب باید حدود 60 درصد حجم مخزن رفع اشکال باشد.
مثال:برای یک مخزن 100 متر مکعبی، تقریباً 60 متر مکعب مخلوط مورد نیاز است. هنگامی که مخزن تا 100 درصد ظرفیت پر می شود (با آب اضافی / ورودی)، غلظت لجن هدف باید حدود 3000 میلی گرم در لیتر باشد.
مزایا: بدون مواد شیمیایی وارد بیوراکتور. سازگاری سریعتر
معایب: حجم زیاد مورد نیاز، هزینه حمل و نقل بالا، دوره کشت طولانی تر.
3. کشت با استفاده از لجن غلیظ
دوز معمولاً 5-10٪ از حجم کل بیوراکتور است. یک نقطه شروع متداول اضافه کردن 5% (v/v) لجن غلیظ است که در نتیجه غلظت لجن اولیه حدود 5% حجم فاضلاب پس از پر شدن را نشان می دهد. این به لجن غلیظ و ته نشین شده طبیعی با رطوبت نزدیک به 100 درصد اشاره دارد.
مثال:برای یک بیوراکتور 100 m³، حجم مورد نیاز لجن غلیظ 100 m³ × 5%=5 m³ است.
4. دوز کشت های باکتریایی تصفیه فاضلاب
تلقیح های میکروبی از باکتری های از قبل فعال شده و زنده تشکیل شده اند.
دوز به طور کلی از 500 تا 800 گرم بر متر مکعب از حجم موثر بیوراکتور (شامل مناطق هوازی و بی هوازی) متغیر است.
دوز خاص بسته به محصول مورد استفاده می تواند متفاوت باشد و باید بر اساس شرایط واقعی تنظیم شود.
مزایا:دوره کشت کوتاهتر، مقرونبهصرفهتر، تولید مثل سریع و تشکیل سریع بیوفیلم.