1. مرحله پر کردن رسانه
(1)در طول تغذیه رسانه، هرگونه پدیده انباشتگی را مشاهده کنید. اگر تجمع رخ داد، فورا تغذیه را متوقف کنید. روز بعد پس از مشاهده مجدد، تغذیه را از سر بگیرید.
(2) از هوادهی متناوب در طول تغذیه رسانه استفاده کنید. هوادهی مداوم را می توان در شب استفاده کرد، اما شدت هوادهی باید کاهش یابد.
(3) پس از 24 ساعت کارکرد، 2 تا 3 ساعت جریان ورودی را به طور مداوم وارد کنید، سپس هوادهی را همانطور که در بالا توضیح داده شد ادامه دهید. پس از 48 ساعت کار، وضعیت پیوست بیوفیلم را روی رسانه مشاهده کنید. سرعت جریان ورودی را افزایش دهید و مدت زمان ورودی را افزایش دهید. اکسیژن محلول را در اطراف آن بررسی کنید. 1.5-2.0 mg/L. پس از 72 ساعت کارکرد، به ورودی وصل شده و به تدریج آن را به دبی طراحی افزایش دهید. پارامترهای کیفیت آب ورودی و خروجی را به طور معمول پایش کنید. انتظار می رود که الزامات کیفیت پساب طراحی در حدود 7 روز برآورده شود.
2.بیوفیلممرحله کشت
کشت بیوفیلم به فرآیند تولید و تجمع مقدار معینی از میکروارگانیسمها در سیستم تصفیه از طریق روشهای خاص اطلاق میشود که اجازه میدهد بیوفیلم روی محیط به ضخامت معینی برسد. روشهای اصلی کشت عبارتند از کشت استاتیک و کشت پویا.
(1) کشت استاتیک
کشت استاتیک به این معناست: برای جلوگیری از شسته شدن میکروارگانیسمهای تازه تشکیلشده و به حداکثر رساندن زمان تماس بین میکروارگانیسمها و لایه رسانه، در نتیجه تشکیل بیوفیلم تسریع میشود. در مرحله اولیه، برای جلوگیری از کمبود مواد مغذی به دلیل ترکیب منفرد فاضلاب، بسترهای مغذی مانند اوره، دیآمونیوم سفید (و دیآمونیوم یکبار در روز) به آن اضافه کنید. C:N:P=100:5:1. ابتدا لجن بذر (10% حجم موثر بیوشیمیایی) و فاضلاب را به داخل مخزن بیوشیمیایی پمپ کنید، سپس هوادهی را برای کشت آغاز کنید. حجم پر شدن محیط در مخزن بیوشیمیایی باید 35٪ تا 40٪ از مجموعه باشد تا اجازه دهد تا راکتور به مدت 4 ساعت بدون یک حجم موثر متصل شود. میکروارگانیسم ها را روی محیط تلقیح کنید. سپس به مدت 1 ساعت هوادهی کنید، سپس 2 ساعت ایستاده و سپس 1 ساعت هوادهی کنید. این چرخه را تکرار کنید. پس از 4-5 روز، سطح محیط باید به طور کامل با بیوفیلم پوشانده شود. در روز 6، نفوذ مداوم را با سرعت جریان کم شروع کنید.
(2) کشت پویا
پس از 6 روز کشت هوادهی ساکن، یک لایه نازک از بیوفیلم قهوهای مایل به زرد باید روی سطح محیط رشد کرده باشد. برای کشت پویا به ورودی پیوسته تغییر دهید. سرعت جریان ورودی را تنظیم کرده و اکسیژن محلول (DO) را بین 2 تا 4 میلیگرم در لیتر (با اندازهگیری 1/1 متر محلول) کنترل کنید. روز، تک یاخته هایی مانند آمیب و لیتونوتوس (مشاهده شده با میکروسکوپ بیولوژیکی) باید روی محیط ظاهر شوند؛ محیط باید در لمس چسبناک و لغزنده باشد. پس از 20 روز، تاژکها، گرداب، پارامسیوم، باکتریهای آزاد و سایر تک یاختهها ظاهر میشوند. بیوفیلم بالغ شده است. سپس عملیات صنعتی مداوم می تواند آغاز شود.
3. مرحله سازگاری بیوفیلم
هدف از سازگاری، انتخاب میکروارگانیسمهای سازگار با شرایط واقعی کیفیت آب و حذف موارد غیر مفید-است. برای فرآیندهای تصفیه با عملکرد حذف نیتروژن و فسفر، سازگاری با هدف ایجاد باکتریهای نیتریفیک، باکتریهای نیتراتزداییکننده و فسفر{2}رویکرد میکروارگانیسمهای انباشتهکننده خاص (PAO) است. این است: ابتدا عملکرد طبیعی فرآیند را حفظ کنید. سپس پارامترهای فرآیند را به شدت کنترل کنید: میانگین DO باید بین 2 ~ 3 میلی گرم در لیتر کنترل شود و زمان هوادهی در مخزن هوازی نباید کمتر از 5 ساعت باشد. در طول این فرآیند، همه شاخص های کیفیت آب را اندازه گیری کنید و پارامترهای کنترل را روزانه اندازه گیری کنید. زمانی که ضخامت متوسط فیلم به mm2-0 به bio-0 رسید. کشت موفق در نظر گرفته می شود. سازگاری را تا زمانی که شاخص های پساب مانند BOD5، SS و COD ادامه دهید.Crالزامات طراحی را برآورده کند.