فرآیند و عوامل کلیدی لجن Dآبگیری
فرآیند آبگیری لجن معمولاً شامل چندین مرحله است:
تهویه
برای تغییر خواص لجن و افزایش آبگیری آن از تصفیههای شیمیایی یا فیزیکی استفاده میشود. عوامل حالت دهنده معمولی شامل پلیمرها، منعقد کننده ها و لخته سازها هستند.
ضخیم شدن
لجن غلیظ می شود تا محتوای جامد آن افزایش یابد و حجم آبی که باید حذف شود کاهش می یابد. این را می توان با استفاده از قوام دهنده های گرانشی، شناورسازی هوای محلول یا روش های دیگر به دست آورد.
آبگیری
لجن به صورت مکانیکی آبگیری می شود تا هرچه بیشتر آب حذف شود. روش های رایج آبگیری مکانیکی شامل فیلتر پرس های تسمه ای، پرس های پیچی و سانتریفیوژها می باشد.
دفع یا درمان بیشتر
لجن آبگیری شده که به نام کیک شناخته می شود را می توان بیشتر تصفیه یا دفع کرد. این می تواند شامل فرآیندهایی مانند سوزاندن، کمپوست سازی یا کاربرد زمین باشد.
فرآیند خاص آبگیری لجن مورد استفاده ممکن است بسته به نوع و ویژگی های لجن، میزان رطوبت مورد نظر و تجهیزات و منابع موجود متفاوت باشد.
و برخی از عوامل کلیدی که بر آبگیری لجن تأثیر می گذارد عبارتند از:
محتوای جامدات
هر چه میزان مواد جامد لجن بیشتر باشد، آبگیری آسان تر است.
اندازه و توزیع ذرات
لجن با اندازه ذرات کوچکتر و یکنواخت به طور کلی راحت تر از لجن با اندازه ذرات بزرگتر و متغیرتر آبگیری می شود.
ترکیب شیمیایی
ترکیب شیمیایی لجن می تواند آبگیری آن را تحت تأثیر قرار دهد. به عنوان مثال، لجن با سطوح بالای چربی، روغن و گریس ممکن است آبگیری دشوارتر باشد.
ویژگی های ته نشینی
لجنی که به سرعت ته نشین می شود و کیک فشرده تری تشکیل می دهد، عموما راحت تر آبگیری می شود.
تجهیزات و منابع
در دسترس بودن تجهیزات و منابع آبگیری مناسب مانند نیرو، آب و مواد شیمیایی می تواند بر فرآیند آبگیری و رطوبت نهایی لجن تأثیر بگذارد.
آب و هوا و شرایط آب و هوایی
شرایط آب و هوایی مانند دما و رطوبت نیز می تواند بر روند آبگیری تأثیر بگذارد، به ویژه برای روش های خشک کردن در فضای باز.
در نظر گرفتن این عوامل می تواند به تعیین مناسب ترین و موثرترین روش آبگیری برای نوع خاصی از لجن کمک کند.